نکته برجسته این نامه که تیتر بسیاری از خبرگزاری‌ها شد این بود:«اگر پیام گذشت شما را از آنچه که رخ داد تا هفته آینده دریافت نکنم خود را از شرط اصلی امامت که عدالت است ساقط دانسته و به‌فضل الهی از مردم شریف و انقلابی ملارد خداحافظی خواهم نمود».

وزیر بهداشت که چند روز پیش از امام جمعه ملارد شکایت به قوه قضائیه برده بود، در نامه جدیدی ضمن اشاره به جریان‌هایی که قصد دارند از «پاکدلی و حق‌طلبی روحانیت ناجوانمردانه بهره بگیرند» نوشت: اینجانب کوچکترین شکواییه و یا ملال خاطری از جنابعالی ندارم و امیدوارم با آرامش خیال در کنار مردم شریف و نیازمند آن منطقه دل بسوزانید و ارشاد فرمایید.

ماجرا ختم شد گرچه جسته و گریخته در چندجا به نقل از امام‌جمعه ملارد عنوان شد که گفته بود «فرزند وزیر بهداشت مدیر پروژه بیمارستان ملارد است نه پیمانکار، عذرخواهی بنده از وزیر درباره بیان اشتباه مسئولیت بود، متاسفانه برخی رسانه‌ها صرفاً مساله عذرخواهی از وزیر را پررنگ کردند» اما عذرخواهی سیدحسین حسینی نوری به عنوان یک رفتار پسندیده مورد توجه قرار گرفت و خوب است اهل قلم و روزنامه که معمولاً از برخی تریبون‌ها گله‌مند است در چنین مواقعی رفتار درست و اخلاقی را هم تحسین کنند.

کسانی این میان نوشته اند که آیا اگر فرد مورد اتهام «وزیر» نبود هم عذرخواهی صورت می گرفت؟ در این سالها در بسیاری از تریبون‌های رسمی افرادی متهم شده‌اند ولی به آنها مجال پاسخگویی داده نشده یا صدایشان اندازه وزیر بلند نبوده، از حق آنها چه کسی دفاع می‌کند؟ و ...

این نقدها محترم است و در مواردی کاملاً درست اما دلیل نمی‌شود که رفتار اخلاقی و متناسب با جایگاه «امام جمعه» را نادیده گرفت، همانطور که خوب است مشخص شود آنها که این اطلاعات را به سیدحسین حسینی نوری دادند چه کسانی بودند و چه هدفی داشتند؟ گاهی این افراد ناپیدا هزینه‌هایی می‌آفریند که ....