چهره واقعی ناصرالدین شاه، مادر و خواهرش

خبرآنلاین: تصاویری کمتر دیده‌ شده از چهره واقعی ناصرالدین شاه و مادرش مهدعلیا و خواهرش عزت‌الدوله کنار تخت طاووس را ببینید.

شگفت انگیزترین عکس المپیک توکیو

برترین‌ها: ناتالیا پارتیکا پینگ‌پونگ‌بازی لهستانی که یک دست دارد در رقابت‌های المپیک ۲۰۲۰ توکیو شرکت کرده و اولین بازی‌اش را هم از میشله بروملی استرالیایی برد.

ناتالیا در پارالمپیک‌های ۲۰۰۴، ۲۰۰۸، ۲۰۱۲ و ۲۰۱۶ مدال طلا کسب کرده است.

 

شاهزاده فیلپ و ملکه در ایران

دویچه‌وله فارسی: ملکه الیزابت دوم و همسرش شاهزاده فیلیپ، در اسفند ۱۳۳۹ وارد فرودگاه مهرآباد شدند. این تنها دیدار رسمی ملکه الیزابت دوم از ایران بوده است. در این مطلب روایتی تصویری از این سفر را ببینید.

بیش از نیم قرن پیش ملکه الیزابت دوم و همسرش شاهزاده (پرنس) فیلیپ، اسفند ۱۳۳۹ وارد فرودگاه مهرآباد شدند.

---

استقبال شاه و فرح دیبا از ملکه الیزابت دوم و همسرش شاهزاده فیلیپ در فرودگاه مهرآباد.

---

این تنها دیدار رسمی ملکه الیزابت دوم از ایران بوده است.

---

این سفر در پاسخ به دیدار رسمی دو سال پیشتر شاه ایران از انگلستان صورت گرفت.

مهمانی شام محمدرضا پهلوی و همسرش به مناسبت ورود ملکه ملکه الیزابت دوم و همسرش شاهزاده فیلیپ به ایران

---

سفر به اصفهان و شیراز و تخت جمشید از جمله دیگر برنامه‌های سفر ملکه الیزابت دوم و همسرش شاهزاده فیلیپ در ایران بود.

---

الیزابت دوم و همسرش شاهزاده فیلیپ پس از چند روز که وارد ایران شدند همراه با شاه و همسرش به صورت جمعی به اصفهان سفر کردند. (فرودگاه اصفهان)

---

بازدید از یک مرکز بهداشتی در ایران

---

ملکه الیزابت در روز ۲۰ نوامبر سال ۱۹۴۷ با پرنس فیلیپ ازدواج کرد.

---

الیزابت در سن ۲۵ سالگی ملکه بریتانیا شد. ملکه بریتانیا قبل از رسیدن به سلطنت با شاهزاده فیلیپ ازدواج کرده بود. تاجگذاری او در ژوئن ۱۹۵۳ انجام شد.

شاهزاده فیلیپ که مدتی پیش در یک اقدام احتیاطی در بیمارستان خصوصی شاه ادوارد هفتم در لندن بستری شده بود، جمعه ۲۰ فروردین در کاخ ویندزور درگذشت.

عکسی که دنیا را متحیر کرد

ایسنا نوشت:‌ تچ کوانگ دوک یک راهب بودایی بود که در سال ۱۹۶۳ در اعتراض به سیاست‌های دولت ویتنام جنوبی در قبال راهب‌های بودایی خود را به آتش کشید و درگذشت.

این راهب بودایی خود را در یک چهارراه شلوغ واقع در مرکز سایگون (شهر هوشی مین کنونی) به آتش کشید و این اتفاق درست زمانی رخ داد که مالکوم براون (عکاس خبری امریکایی) برای ثبت این لحظه در صحنه حضور داشت.

عکس قدرتمند براون موج‌های خبری و جریان سازی‌های زیادی را در سراسر دنیا به وجود آورد و توجه جهانیان را به وضعیت بودایی‌ها در جنوب ویتنام جلب کرد.

این عکس همچنین براون را موفق به کسب یک جایزه پولیتزر کرد.

جان اف کندی، رئیس جمهور وقت امریکا درباره آن عکس اظهار کرد که «هیچ عکس خبری در تاریخ به اندازه این تصویر آن حجم از احساسات را در سراسر دنیا برانگیخته نکرده است.»

پس از مرگ تچ کوانگ دوک، جسد او دوباره سوزانده شد ولی قلب وی، به عنوان سمبلی از بوداسف، دست نخورده باقی گذاشته شد.

خدای صلح ، برای ما دیگر جنک بفرست

برترین‌ها: جنگ، اما شاید در کتاب‌ها قابل تحمل باشد، در واقعیت سراسر به یغما می‌بَرَد زندگی را. تصاویری از هشت سال سختی که بر ایران گذشت به‌مناسبت سالروز ۳۱ شهریور.

 

تصاویر کمتر دیده شده از استاد شجریان

گروه هنری: استاد محمدرضا شجریان به دلیل این که پدرش می‌خواست نام «شجریان‌ها» با قرائت قرآن شناخته شود، در برنامه‌های رادیویی خود را با نام «سیاوش بیدکانی» معرفی کرد. تا این که در سال ۱۳۵۰ پدرش به خوانندگی آواز توسط وی رضایت داد و شجریان با نام خود در رادیو و تلویزیون حاضر شد.

به گزارش ایسنا، فرادید نوشت: «محمدرضا شجریان، خواننده محبوب و استاد آواز موسیقی اصیل ایران در سال ۱۳۱۹ در شهر مشهد در خانواده‌ای مذهبی متولد شد. پدرش قاری قرآن بود و صوت قرآن را از ۸ سالگی به محمدرضا که صدای خوشی داشت نیز آموخت. شجریان با اولین معلم موسیقی خود در سال ۱۳۳۶ زمانی آشنا شد که برای تحصیل به دانشسرای مقدماتی مشهد وارد شد. وی دو سال بعد علاوه بر تلاوت قرآن، برای رادیو خراسان آوازهای بدون موسیقی را نیز اجرا کرد. شجریان که پس از دریافت دیپلم از دانشسرای عالی، به استخدام آموزش و پرورش درآمده بود از سال ۴۶ پس از چند سال تدریس در دبستان‌های مشهد به تهران منتقل شد. وی در تهران نزد اسماعیل مهرتاش درس آواز آموخت و همزمان خوشنویسی و نوازندگی سنتور را نیز پی گرفت.
اولین اجرا و ضبط صدای شجریان در پاییز سال ۴۶ در غالب برنامه «برگ سبز شماره ۲۱۶» از رادیو ایران پخش شد. اما او به دلیل این که پدرش می‌خواست نام «شجریان‌ها» با قرائت قرآن شناخته شود، در برنامه‌های رادیویی خود را با نام «سیاوش بیدکانی» معرفی کرد. تا این که در سال ۱۳۵۰ پدرش به خوانندگی آواز توسط وی رضایت داد و شجریان با نام خود در رادیو و تلویزیون حاضر شد.

او در سال ۱۳۵۰ با فرامرز پایور آشنا شد و آموزش سنتور و ردیف آوازی «صبا» را نزد وی آغاز کرد. شجریان همزمان با هوشنگ ابتهاج، شاعر پرآوازه متخلص به «سایه» آشنا شده و به واسطه وی همکاری با برنامه «گلها» در رادیو را آغاز کرد. محمدرضا شجریان در این مدت در رادیو با بزرگان موسیقی نظیر احمد عبادی، حسن کسایی، جلیل شهناز، فرهنگ شریف و فرامرز پایور قطعات بسیاری را اجرا کرد. شجریان آموزش سبک آوازی «طاهرزاده» را از سال ۱۳۵۱ نزد «نورعلی‌خان برومند» آغاز کرد و در سال ۱۳۵۲ نیز با عبدالله دوامی آشنا شد و ردیف آوازی وی را آموخت. او در همان سال در کنار هنرمندان بی‌نظیر موسیقی سنتی ایران نظیر محمدرضا لطفی، حسین علیزاده، جلال ذوالفنون و ناصر فرهنگ‌فر به عضویت مرکز حفظ و اشاعه موسیقی به سرپرستی داریوش صفوت پیوست. سال ۱۳۵۴ شجریان به همراه محمرضا لطفی و ناصر فرهنگ‌فر در «جشن هنر شیراز» کنسرت «راست پنجگاه» را اجرا کردند.
محمدرضا شجریان که پیش از انقلاب سال ۵۷ رادیو ملی را مانند بسیاری دیگر از هم‌دوره‌های خود ترک کرد. وی به همراه محمدرضا لطفی و حمایت هوشنگ ابتهاج که او هم پس از رویداد تلخ میدان ژاله از کار در رادیو دست کشیده بود، کانون «چاووش» را بنیان گذاشت. شجریان با کانون چاووش که اکثر اعضای آن از گروه شیدا و عارف بودند آثار بسیاری را خواند که تعداد زیادی از آنها محتوای انقلابی و ملی داشتند. «شب‌نورد» یا (برادر نوجوونه) از چاووش ۲ و «سپیده یا ایران‌ ای سرای امید» و «ایرانی به سر کن خواب مستی» از چاووش۶، «همراه شو عزیز» و «ایران خورشیدی تابان دارد» از چاووش، از جمله این آثار هستند. عکس‌هایی کمتر دیده شده از محمدرضا شجریان را با هم ببینیم:


عکس‌هایی کمتر دیده شده از محمدرضا شجریان را با هم ببینیم: