شاید یکی از دلایل معروف شدن این قلعه «معبد آناهیتا» باشد، زیرا قلعه دختر باقی مانده از این معبد است که به الهه ناهید معروف بود. هرچند دسترسی به این قلعه کمی سخت و دشوار است اما خشت‌های گلی و دیوارهای ضخیم تاریخی را در خود دارند که دیدن آنها هیچگاه شما را خسته نخواهد کرد.

پیش‌تر این قلعه ساختمان‌های مختلفی در فاصله دو قلعه یاد شده در اختیار داشت. ساختمان قصر و عبادتگاه‌ها در بین فضای دو قسمت یاد شده از قلعه قرار داشتند. با کمی گشت و‌گذار در میان دیوارهای این قلعه با با آثار باقی مانده‌ای مواجه می‌شوید که نشان می‌دهد این قلعه تنها کاربرد نظامی نداشته و قسمت‌هایی برای بزم و شادی نیز در میان قلعه وجود داشت.

در بخش جنوبی قسمت سوم این اثر تاریخی یعنی قلعه اردشیر صخره‌ای بلند قرار دارد که از میان راه ۱۳۴ پله برای رسیدن به قله ایجاد شده است. براساس مطالعات صورت گرفته بر روی این اثر تاریخی پیش‌بینی می‌شود پله‌ها به محل نقاره خانه قلعه می‌رسید. هرچند اطلاعات دقیقی از تاریخ این قلعه در اختیار نیست اما با نگاهی دقیق متوجه می‌شوید اثر پیش‌رو قدمتی طولانی دارد به طوری که این قلعه در زمان سلجوقیان به عنوان پناهگاه کرمانیان استفاده می‌شد.

جالب است بدانید فردوسی در شاهنامه خود به این قلعه اشاره و آن را به هفتواد نسبت داده است. شما می‌توانید با سفر به شرق شهر کرمان از این قلعه زیبا که برفراز صخره‌‌ای بلند قرار گرفته بازدید کنید. 

پیش از این گفته بودند، افسانه‌ای در باب قلعه دختر وجود دارد که بنابر آن، دختری بر این قلعه فرمانروایی داشته که با در دست داشتن طلسمی آن را ناگشودنی ساخته بود، اما پژوهش‌های تاریخی ثابت کرده که نامگذاری کلمه دختر روی این قلعه مسلما علت ویژه‌ای داشته است. شاید یکی از علل آن این است که در فرهنگ ایرانی مظهر دست نخوردگی است و استفاده از نام دختر در قلعه‌ها، اشاره‌ای ضمنی به غیر قابل تسخیر بودن آن قلعه‌ها توسط دشمنان مهاجم آنان است‌.